เพลงรัก

posted on 13 Sep 2011 09:35 by bluecatgirls
ใกล้สิ้นปี ... เพื่อนทยอยแต่งงานไปทีละคู่สองคู่เช่นเคย
บลูแคทเกิร์ลอยู่ในฐานะที่ "โสดสนิท" ที่สุดของกลุ่ม
ก็หนีไม่พ้นช่วยเพื่อนจัดงานนี่ล่ะค่ะ ...
เป็น Creative Copy Writer ที่จัด Event ได้ด้วยนะเออ
อายุยังไม่ถึง 30 แต่จัดมาแล้ว 9 งานให้เพื่อน 9 คน
และคนล่าสุดเป็นรุ่นพี่ที่ออฟฟิศ คือ คนที่ 10
พี่แมวเป็นเจ้าแม่ Event ค่ะ พอถึงงานตัวเองจริงๆ กลับตกม้าตาย
แต่เรื่องคิวแกยังเป๊ะมากนะจะบอกให้
...
เหมือนเดิมที่เราต้องเริ่มต้นด้วยการถ่ายพรีเวดดิ้ง
ประสบการณ์เราเยอะอ่ะเนอะ แค่บอกคอนเซ็ปต์มา
สถานที่เราจัดให้ เสื้อ ผ้า หน้า ผม เรามีไอเดีย
สไตลิสต์ท่าเรามีรีเฟอร์เร้นมาเต็ม
คุยงานเสร็จสรรพ ผ่านฉลุย พร้อมนัดวันถ่าย :D
...
มาถึงเพลงรักที่ใช้ในงานกันบ้าง
บลูแคทเกิร์ลมาตกม้าตายตรงนี้ค่า
ไม่ใช่ว่าหาไม่ได้หรือคิดไม่ออก ระหว่างคัดเลือกเพลงแล้วมันซึ้ง อิน ชอบร้องไห้
อีกวันมานั่งซึม ชั้นอยากแต่งงาน!!! แฮ่ๆ อยากแต่งแต่เนื้อคู่นู๋ยังไม่เกิด
เลือกไปเลือกมาได้ 53 เพลง พี่แมวยิ้มกริ่มเลย
...
พอเห็นรอยยิ้มของเพื่อน ทำเอาเราหายเหงาไปเลย
เพลงรักนี่มันมีพลังจริงๆ เลยนะคะ คำบางคำในเนื้อเพลงทำให้เราอมยิ้ม ทำให้เราเหงา ทำให้เราร้องไห้
หลากหลายอารมณ์มาเต็มตลอดเมื่อได้ฟังเพลงรัก
ยิ่งถ้าคนที่เราแอบชอบมอบเพลงสักเพลงนึงให้เรา ... โห รักตายเลย
กราฟจังหวะการเต้นหัวใจและระดับน้ำตาลในเลือดคงพุ่งสูงปรี๊ดเป็นประวัติการณ์
...
มันมีเพลงๆ นึงที่เราจำไม่มีวันลืม
(แหม ... ก็เกือบจะได้แต่งแล้วเหมือนกัน ... แต่อกหักซะก่อนนี่สิ)
เราเปิดมันทุกครั้งที่เราเหงา ... และมักจะบอกเพื่อนๆ เสมอว่า
ถ้าชั้นแต่งงาน แกต้องเลือกเพลงนี้ให้ชั้นนะ
...

edit @ 13 Sep 2011 13:18:47 by blue cat girls*

ณ ขณะที่เรารักงาน

posted on 04 Jun 2011 10:46 by bluecatgirls
ฉันขอมอบเพลงนี้ให้กับงานที่ฉันรัก วันนี้ฉันพิสูจน์ให้ที่บ้านเห็นแล้วว่า
มันสามารถเลี้ยงชีพฉันได้ และฉันก็สนุกไปกับมันในทุกวินาทีจริงๆ :D
ตลอดชีวิตเราโตมากับคุณยายที่เป็นนักหนังสือพิมพ์
เสมือนโลกข้อมูลข่าวสารเคลื่อนที่วนอยู่รอบตัวเราทุกวินาที
คุณยายเขียนข่าวได้เฉียบขาดโดยไม่ใส่ความรู้สึกส่วนตัว
ไม่นั่งรายงานข่าวไปวันๆ แต่มักจะมีมุมมองในการเสนอแนะที่แตกต่าง
นั่นคือเสน่ห์ที่ซ่อนอยู่ ... ซึ่งเรามองเห็นคนเดียวแบบเงียบๆ และซึมซับแบบเงียบๆ
...
เราซึมซับเรื่องราวเหล่านั้นจนกลายมาเป็นความฝัน
เราฝันว่าสักวันหนึ่งเราจะเป็นแบบคุณยายบ้าง
ได้ท่องไปในโลกกว้าง เป็นหญิงเปรี้ยวฉายเดี่ยว หาข่าวอย่างสนุกและสมบุกสมบัน
ความแน่วแน่ในการตามหาความฝันหล่อหลอมให้ฉัน
กลายมาเป็น Creative Copy Writer อย่างเช่นทุกวันนี้
...
เมืองหลวง โคตรวุ่นวาย โคตรรถติด ทุกคนต้องทำงานหาเงิน
ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่ต้องฝ่าฟันกับอะไรเหล่านี้
ระยะแรกต้องต่อสู้กับเงินเดือนที่น้อย การกลับบ้านดึก ครอบครัวไม่ยอมรับ
ไม่มีใครพร้อมจะเข้าใจว่างานนี้มันมีคุณค่าแค่ไหน
การต่อต้านด้วยคำว่า "อุดมการณ์" กินไม่ได้ มีมาเสมอๆ
...
แต่การได้ตื่นเช้ามาทำงานที่รัก ฉันกลับไม่รู้สึกเบื่อ
ฉันเข้าใจแล้วที่เขาพูดว่า ถ้าเราทำงานที่สนุกและรัก ... เราจะรู้สึกเหมือนไม่ได้มาทำงาน
ช่วงนี้ฉันให้คำปรึกษากับเพื่อนหลายๆ คนเกี่ยวกับชีวิตการทำงาน
แต่ละคนมีความจำเป็นแตกต่างกันออกไปตามสภาพชีวิตและภาระหน้าที่
งานบางงานที่เรารักอาจจะไม่สามารถเลี้ยงชีพเราได้
เราแค่ผลักดันมันไปด้วยอุดมการณ์ที่เรามี งานบางงานที่เราไม่ชอบมันกลับเลี้ยงชีพเราได้
แต่อาจจะต้องทนกับสภาพแวดล้อมที่บีบคั้น ไม่มีความสุข
...
บางทีชีวิตมันก็ต้องแลก การวาดฝัน มันคือแค่ความฝัน
ชีวิตจริงของเรามักจะหลุดแพลนเสมอ เพียงแค่เราต้องมีวิธีรับมือกับมันให้ได้
ความเปลี่ยนแปลงมักสอนให้เรารับมือกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันได้อย่างทันท่วงที
ทุกคนต้องสู้ ฉันเองต่อสู้กับงานนี้มาจนอยู่ในจุดที่งานสามารถเลี้ยงชีพฉันได้
และฉันสามารถอยู่กับมันด้วยความสนุกและความรัก หากคุณท้อ
อย่าเพิ่งท้อ ค้นหากันต่อไป ชีวิตปล่อยให้เราเรียนรู้ได้เรื่อยๆ
บางคนค้นหาทั้งชีวิตยังไม่เจอเลย แต่เขามีประสบการณ์มากขึ้นกว่าคนที่เจอแล้ว
...
ไม่ว่าจะทำอะไร ขอแค่เราสนุกกับมัน มองมันว่าง่าย
มองมันในแง่บวก มองว่าเราทำได้ เราก็จะทำได้
บางทีเราอาจจะหลงรักมันมานานแล้วก็ได้ โดยที่เราไม่รู้ตัว :D ...

edit @ 4 Jun 2011 11:08:05 by blue cat girls*

จำนวนแทนใจ

posted on 19 May 2011 13:05 by bluecatgirls
เราพยายามจะตั้งชื่อเอนทรี่นี้ให้เก๋ไก๋สไลเดอร์
แต่ออกมาอย่างกะชื่อเพลงลูกทุ่ง
คิดในแง่บวกมันก็น่ารักไปอีกแบบนะ :D
 
เรามีเลขนำโชคอยู่หลายจำนวน
11 เลขวันเกิด
51 เลขรหัสนักศึกษาสมัยเรียนมหาวิทยาลัย
และ 8 ที่เราคิดมาเสมอว่ามันคือ อินฟินิตี้
ไม่ว่าจะทำอะไรตัวเลขเหล่านี้มักจะเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องเสมอ
เช่น ฝากของในซุปเปอร์สโตร์ก็ได้บัตรเลข 51
ทานข้าวนอกบ้านก็นั่งโต๊ะ 11
ควอเทชั่นในหนังสือที่ชอบอยู่ในหน้า 8
วนเวียนรอบตัวไปหมด
 
มาถึงวันนี้วันที่ 19 เป็นวันครบรอบอะไรหลายๆ อย่างในชีวิต
และนับจากนี้ไปเราจะกำหนดให้มันเป็นลัคกี้นับเบอร์สำหรับเราอีก 1 ตัว
อ่ะเอาเพลงไปฟังก่อน...สมาชิกในวงนี้เป็นเพื่อนของเราเอง
เพื่อนที่ทำให้เราเข้าใจความหมายของชีวิตที่เราไม่เคยมี
 
 
19 พฤษภาในปีที่แล้ว เพลงนี้ เสื้อแดงเผา CTW ทำให้เราสองคนสนิทกัน
ผ่านโลกไซเบอร์ที่เรียกว่า msn (จริงๆ เรารู้จักกันมา 4-5 ปีแล้วล่ะ)
เขากำลังไม่สบายและที่ทำงานของเราทั้งคู่ประกาศให้หยุดอยู่บ้าน
 ไม่ต้องออกมาเสี่ยงภัยกับบ่วงไฟที่กำลังครุขึ้นทุกแห่งหนในเมืองหลวง
เขาส่งเพลงนี้ให้ฉันฟัง แล้วบอกว่า ... ไม่น่าเชื่อว่า 19 จะตรงกับชื่อเพลงนี้ของวงเขา
และวันนี้ในปี 2554 ครบรอบ 1 ปีแล้ว ที่เหตุการณ์วินาศกรรมกรุงได้เกิดขึ้น
เราทุกคนต่างบอบช้ำ รวมถึงเราสองคนที่รับรู้สถานการณ์ภาพเคลื่อนไหวทางทีวี
ทำไมเราเผากันเอง? วัยรุ่นไทยต่างตั้งคำถาม รีทวีตใน FB และ ทวีตเตอร์
ขึ้นความคิดเห็นที่มีต่อการจราจลครั้งนี้วินาทีต่อวินาที
 
และวันนี้ในปี 2554 ก็เป็นวันรับสมัครสส.แบบปาร์ตี้ลิสต์หรือระบบบัญชีรายชื่อ
โลกโซเชียลเน็ตเวิร์คต่างรายงานความเคลื่อนไหวของผู้นำแต่ละพรรคแบบตามติด
และยังคงเป็นวันนี้ที่วง forgot your case ได้เล่นในเทศกาลดนตรีเล็กๆ
ที่ร้านเล็กๆ กับวงเล็กๆ ท่วาทุกคนมีความฝันที่ยิ่งใหญ่
กี่เรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันที่ 19 ไม่ว่าจะเดือนไหน ปีไหน
ต่างถูกบันทึกไว้ในรูปแบบที่แตกต่างกัน
ทว่าทุกเรื่องล้วนมีคุณค่า เราจะรู้รักษาและเก็บมันไว้อย่างไร
คุณมีตัวเลขแทนใจไหมคะ
ถ้ามี ... ให้ลองทดไว้
จดมันไว้ในกล่องความรู้สึก
นานๆ ครั้งหรือหากคิดถึง ค่อยๆ หยิบกล่องขึ้นมาเปิด
ทุกอย่างที่เป็นสิ่งแทนใจ ... วางอยู่ในนั้น
รอให้เราหยิบขึ้นมาทบทวนอีกครั้ง :D

edit @ 19 May 2011 14:45:18 by blue cat girls*

 
เมื่อวานมีรุ่นน้องคนสนิทแท็กเพลงนี้มาให้ใน FB
มันบอกอยากให้ฟังด้วยกัน "พี่เศร้าเป็นเพื่อนผมหน่อย"
ได้เลยสบายมาก ... กูก็เศร้าอยู่ แต่กูไม่แสดงออกให้ใครเห็น
กูอยากบอกมึงมากเลย ว่ากูก็กำลังจะตาย ฮืลลลลลลลล
 
แล้วเราก็ถกกันเรื่องสัพเพเหระ
ความรักแม่งเข้าใจยากเว้ย มันเป็นวิชาที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อน
เรารักเขา เขาไม่รักเรา มีคนมารักเรา เรากลับไม่สนใจ
ไม่ชอบคนทำดีใส่ เลวๆ กลับพิสมัยได้ปลื้ม
ยิ้มๆ กันไม่ชอบ ชอบทรมาน
แต่เราว่าที่สะเทือนใจที่สุดคือ รักกัน แต่คบกันไม่ได้
 
ไม่รู้ว่าทำไมตอนเป็นเพื่อนแม่งอยู่ด้วยกันได้ 24 ชม.
แต่พอเลื่อนสถานะเป็นแฟน ทะเลาะกันชิบเป๋ง
คุยกันคนละภาษา ต้องเลิกรากันไป
พอจะห่างกัน แม่งสะเทือนใจยิ่งกว่า
จะเลือกอะไรระหว่างความเป็นเพื่อนกับความเป็นแฟน
ทุกทางมันขึ้นอยู่กับคำว่า ฝืน
 
ทุกงานแต่งงาน ญาติผู้ใหญ่ชอบอวยพรว่า
หากมีเรื่องผิดใจเกิดขึ้น ให้นึกถึงวันแรกที่เริ่มคบกัน
เราอยากจะคิดถึงให้ได้บ้าง
คืนวันที่ดีที่เคยมีกัน แชร์ประสบการณ์ แชร์ความรู้
ฟังเพลงเพราะๆ ด้วยกัน ยิ้ม หัวเราะ กับเสียงพูดคุย
สนุกไปกับคำพูดจาที่กวนตีน
 
มัน ฝืน มากใช่ไหม หากเราจะคบกันแบบดีๆ
บางคนชอบบอกว่าไม่มีอะไร แต่ใจจริงแล้วมี
บางอย่างมันง่ายนะ จะฝืนให้มันยากเย็นไปทำไมกัน

edit @ 18 May 2011 10:50:44 by blue cat girls*

เวลา

posted on 14 May 2011 08:19 by bluecatgirls
เขามักถามฉันเสมอว่า
"ที่เราใช้ชีวิตกันอยู่ทุกวันนี้ ... เราทำเวลาเสียไปบ้างหรือเปล่า
เราใช้เวลากันคุ้มค่าหรือเปล่า"
ฉันตอบกลับไปว่า "ไม่หรอก เวลามีไว้ให้เราค้นหาความหมายของการมีชีวิต
หาไม่ได้วันนี้ พรุ่งนี้หาใหม่ บางคนไม่เคยหาเจอเลย แต่ยังไงซะเวลาก็จะนำพาเราผ่านพ้นไป"
...
ก่อนนั้นฉันบอกกับตัวเอง ... ถ้าเค้าไม่ฟีดอะไรกลับมาภายในคืนนี้
ฉันจะหายไป ไปโดยไม่หันกลับมา
และวันนี้ถึงเวลาแล้วที่ฉันควรจะตั้งเดทไลน์แบบนั้นให้กับตัวเอง
...
จากที่ไม่เคยกลัวว่าเวลามันจะผ่านพ้นไปอย่างไร้ความหมาย
มาวันนี้ฉันกลัวมาก เขาทำให้ฉันกลัว กลัวการสูญเสียเวลา
เวลาที่เขาให้มา ทำให้ฉันต้องอดทนรอ บางครั้งฉันน้อยใจ
บางทีฉันร้องไห้ บางคราฉันอยากหนีไปในที่ที่ไกลแสนไกล
หนีไปที่ที่มีแต่ฉัน ทิ้งทุกอย่าง ทบทวนและทบทวน
...
กว่าจะค้นเจอบทเพลงที่มีความหมายก็เกือบจะสายไปเสียแล้ว
ยิ่งกว่าสายไปคือบทเพลงที่เคยเพราะ ... มันเริ่มฟังยาก
ยากจนบั่นทอนทุกๆ อย่าง
มันน่าจะถึงเวลาแล้วที่เราต้องเดินต่อ
ออกไปเปิดเพลงใหม่ๆ เพลงที่ให้คุณค่ากับเวลาที่เรามี
เพลงใหม่ๆ ที่เราไม่เคยได้ยิน
...
อยากกลับคืนวันให้เป็นดังเก่า ... คิดถึงจนบอกไม่ถูก

edit @ 14 May 2011 08:42:10 by blue cat girls*

เธอ เธอ เธอ*

posted on 12 May 2011 15:37 by bluecatgirls
 
บังเอิญเหลือเกินที่เราสองคนชอบเพลงนี้เหมือนกัน
 
เขาชอบเรียกฉันว่า "เธอ"
"เธอมันร่าเริงเกินเหตุ"
"เธอมันเป็นคนรีบ"
"เธอต้องหัดนั่งสมาธิก่อนนอนบ้าง"
"เธอมันติส"
"เธอมันชอบบอกว่าเข้าใจทั้งๆ ที่ไม่เข้าใจ"
"เธอเริ่มงอแงแล้ว"
"เธอต้องใส่หูฟังแล้วหลับตาฟังเพลงนี้เงียบๆ คนเดียว"
"เธอมันเพื่อนเยอะ"
"เธอต้องหัดอยู่คนเดียวบ้าง"

เธอ คนนี้ยังจำได้ดี
แล้วเธอคนนั้นยังจำได้ไหม
ว่าเธอคนนี้ยังอยู่ตรงนี้และคิดถึง
 
คิดถึง "เธอเท่านั้น"

edit @ 12 May 2011 15:55:25 by blue cat girls*

press F5, please

posted on 11 May 2011 20:48 by bluecatgirls

 

"ต่อให้เราคิดว่าเราเห็นอะไรมาหมดแล้ว แต่ชีวิตก็ทำให้เราแปลกใจได้อยู่เสมอ" - Gossip Girl 2
 
คนๆ นึงพูดกับเราเสมอว่า "เธอมันร่าเริงเกินเหตุ หัดเศร้าบ้าง"
ประโยคนี้โดนใจ เก็บมานั่งทบทวนไปพักใหญ่
นานเท่าไหร่แล้วที่เราไม่เศร้า นานเท่าไหร่แล้วที่เราไม่ร้องไห้
ก็ตั้งแต่ได้เจอเธอไงล่ะ เธอขำซะขนาดนั้น ใครจะเศร้าได้ (ล้อเล่นนะ 5 5 5)
 
เป็นเพราะตัวเราเองต่างหาก ด้วยอายุเท่านี้ ไม่อยากจะโอ่เลยว่า
ผ่านชะตากรรมมาหมดทุกเรื่องแล้ว เศรษฐกิจ ครอบครัว ความรัก เรื่องเรียน
ช่วงนั้นเรากำลังย่างเข้าวัยรุ่น เป็นวัยที่เต็มด้วยความฝัน การค้นหา ลองผิดลองถูก
เมื่อทุกสิ่งรอบตัวมันไม่พร้อม เราจะจัดการกับตัวเองยังไงล่ะ
นอนร้องไห้ขอความช่วยเหลือ หรือเดินหน้าต่อสู้มันต่อไป ... เราเลือกอย่างหลัง
 
และแล้วมันก็ผ่านมาได้ทุกเรื่อง เห็นไหม ชีวิตทำให้เราแปลกใจได้อยู่เสมอ
บางเรื่องผ่านมาได้แบบฉิวเฉียด บางเรื่องไม่รอด
แต่มันยังมีเช้าวันใหม่ให้เราเดินไปนี่หว่า ยิ้มสิ หัวเราะสิ
พูดกับตัวเอง "โอ๊ย สบาย โอ๊ย จิ๊บๆ" กด F5 ใส่มัน
กดให้ปัญหามันทลาย กดให้มันเริ่มใหม่ เอาใหม่
 
ย้อนกลับไปมองวันนั้นวันที่เรายังเยาว์ แล้วต่อสู้ได้ด้วยตัวเราเอง
เราจะยิ่งโคตรภูมิใจ และยิ้มได้กว้างกว่าวันวาน
ทุกวันนี้เราไม่ได้ร่าเริงเกินเหตุหรอกมั้ง เราไม่อยากเศร้า
ถ้าเศร้าขอหลบมุมไปเงียบๆ คนเดียว
เพราะถ้าเราเศร้า คนข้างๆ เราก็จะเศร้าไปด้วย โลกต้องกลายเป้นสีเทาแน่ๆ
 
ขอบคุณตัวเองที่คิดบวกมาเสมอ ไม่ว่าจะเกิดปัญหาอะไร
แบบทดสอบจะฝึกให้เราแกร่ง
บันดาลให้เราสร้างโลกสดใสสวยงามบนพื้นฐานความเป็นจริง
มองทุกอย่างด้วยความเข้าใจ
ไม่ว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไร เราจะกด F5 ด้วยหัวใจที่ก้าวเดิน :D

 

คิดถึงเสมอ

edit @ 12 May 2011 15:24:02 by blue cat girls*

หาย*

posted on 02 May 2011 20:50 by bluecatgirls
วันนี้เราอยากหายตัวได้จัง
อยากหายไปไหนก็ได้ แบกเป้ แล้วนั่งรถไฟ
ตะลอนไปในที่ที่ไกลแสนไกล
หนีปัญหา ... เรากำลังหนีปัญหา
บางเรื่องมันเล็กนิดเดียวในสายตาคนทั่วไป
แต่กับใครคนนึง มันอาจเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเขาก็ได้
...
เราเคยหายไปพร้อมกับการเดินทาง
ไปในที่ใหม่ เจอกับผู้คนใหม่ๆ เก็บเกี่ยวประสบการณ์ที่เราไม่เคยเจอ
เสี้ยวหนึ่งของการเดินทาง เราต้องสู้กับความคิด ต่อสู้กับใจ
ที่มันอ่อนแอเสียเหลือเกิน
ครั้งนี้ก็เช่นกัน เราอยากจะหาย (หนักกว่าหนีนะรอบนี้)
...
หายไปอย่างเงียบๆ ทบทวนและทบทวน
เพื่อวันนึงหากมีโอกาสได้กลับมาเจอกัน
เราจะมองมันต่างไปจากที่เราเคยมอง
นั่นคือเราสามารถเอาใจออกมาวางไกลจากมันได้
...
ต่อให้เราหายไปไกลแสนไกลแค่ไหน
เราไม่อาจหนีความคิดและจิตใจของตัวเองได้เลย
...
แด่การเดินทางที่กำลังจะเกิดขึ้น
ได้โปรดช่วยโอบอุ้มฉันอีกสักครั้ง
พาฉันหายไปอีกสักครั้ง
...
คิดถึงเธอจัง

วนเวียน

posted on 29 Apr 2011 08:27 by bluecatgirls

 

เรื่องราวมันเกิดขึ้นซ้ำๆ
เจออะไรซ้ำๆ
เดินไปที่เก่าซ้ำๆ
คิดทบทวนซ้ำๆ
น้ำตาไหลซ้ำๆ
เรายังคงวนเวียน
เรายังคงเดินอยู่ที่เดิม
วนเวียนและเวียนวน

grey

posted on 25 Apr 2011 14:18 by bluecatgirls
เมื่อวันเกิดเขา ... เราส่ง CD เพลงไปให้
"วงนี้เป็นวงพี่" ยังจำได้อย่างแม่นยำ
การควานหาแผ่นของวงนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ
เขาจะรู้สึกกับมันมากมายแค่ไหนหนอหลังจากได้รับ
...
เรารู้แค่ว่าเขาโทรกลับมาคุยอยู่นาน
และแอบแซวเนื้อความในจดหมาย
ที่เราพาดพิงถึงโลกสีเทาๆ ของเขา
ว่าเมื่อไหร่ที่ค้นหาสีแดงเจอ โลกของเขาจะได้กลายเป็นสีชมพูทันที เราเชื่ออย่างนั้น
(เราอยากเป็นสีแดง เฉดได้ก็ได้ แต่เราอยากเป็น...)
...
เป็นการกลับมาคุยกันที่นานที่สุด หลังจากการห่างหายกันไปค้นหาเพื่อนใหม่
แต่ทำไมเรายังรู้สึกเหมือนเดิมก็ไม่รู้
ยังรู้สึกดีเวลาเล่นมุก กวนตีน ปรับทุกข์ เล่าเรื่องขำๆ
...
มันคงจริงอย่างที่มีคนเคยพูดไว้ว่า
ในชีวิตนึงของคนเรา จะมีคนคนนึง ที่อยู่ในใจ แต่ไม่ได้นั่งอยู่ข้างๆ กัน
เขามาทำหน้าที่แค่ให้เราสบายใจ และจากไปอย่างไม่ลืมกัน
คิดในแง่บวก ถ้าความสัมพันธ์มันไปได้ไกล เราอาจจะไม่เฮฮาใส่กันแบบนี้ก็ได้
...
อยากจะขอบคุณกับทุกสิ่งอย่างที่เคยมีด้วยกัน
มันช่างน่าจดจำจริงๆ แม้เราอาจจะอยากจดจำมันอยู่ฝ่ายเดียว
...
อุทิศให้โลกสีเทา
โลกของเราสองคน (ที่เคยมี ณ ช่วงเวลาหนึ่ง)
คิดถึงเสมอใจ